← Wisława Szymborska
fot. Daniel Malak
Wisława Szymborska
urodziła się 2 lipca 1923 roku w Bninie (dziś Kórnik) koło Poznania. Poetka i eseistka, laureatka literackiej Nagrody Nobla w roku 1996. Była uczennicą elitarnego Gimnazjum Sióstr Urszulanek w Krakowie. W czasie wojny uczęszczała na tajne komplety, pracowała też na kolei. Wtedy zaczęła pisać pierwsze opowiadania i wiersze, była także autorką ilustracji do podręcznika języka angielskiego First steps in English Jana Stanisławskiego. Studiowała polonistykę i socjologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1953-81 pracowała w „Życiu Literackim”, gdzie przez wiele lat kierowała działem poezji. Weszła także w skład redakcji krakowskiego miesięcznika „Pismo” (1981 i 1983). Debiutowała w roku 1952 tomikiem poezji Dlatego żyjemy. Następnie wydała m.in. Wołanie do Yeti (1957), Sól (1962), Sto pociech (1967), Wszelki wypadek (1972), Wielka liczba (1976), Ludzie na moście (1986), Koniec i początek (1993), Widok z ziarnkiem piasku. 102 wiersze (1997), Wiersze wybrane (2000), Chwila (2002), Dwukropek (2005) i Tutaj (2009). Ogłosiła także trzy zbiory Lektur nadobowiązkowych (1973, 1981 i 1992), felietonów, recenzji i szkiców zamieszczanych wcześniej w „Życiu Literackim”, „Piśmie” i „Gazecie Wyborczej”. Twórczość „niepoważną” (limeryki, moskaliki, odwódki, podsłuchańce i in. zebrała w książeczce Rymowanki dla dużych dzieci (2003).
Laureatka Nagrody Fundacji im. Kościelskich (1960), Nagrody Goethego (1991), Nagrody im. Herdera (1995), Nagrody Polskiej Sekcji PEN-Clubu (1996). Otrzymała doktorat honoris causa Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu (1995). W 1998 nadano jej Honorowe Obywatelstwo Stołeczno-Królewskiego Miasta Krakowa, a w 2001 wyróżniono honorowym dyplomem Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury. W uzasadnieniu przyznania dyplomu napisano: „Wisława Szymborska jest nie tylko jednym z najbardziej wyrafinowanych poetów żyjących współcześnie, ale także najlepiej rozumianych. W wierszach zadziwiających różnorodnością i głębią, z humorem i przenikliwością opisuje, czym było życie w epoce głębokich przewartościowań intelektualnych. Jej muza jest subtelna, a nawet przewrotna”.
Twórczość Szymborskiej była przekładana na wiele języków przez wybitnych tłumaczy: Stanisława Barańczaka i Clare Cavanagh, Karla Dedeciusa, Andersa Bodegårda. Jej niełatwa poezja cieszy się wielkim powodzeniem, a książki osiągają ogromne nakłady zarówno w Polsce, jak i za granicą (ostatnio we Włoszech i Hiszpanii). W Krakowie – gdzie mieszka od 1931 roku – znana jest również jako uczestniczka kameralnych zabaw literackich, autorka limeryków i zabawnych wierszyków okolicznościowych oraz kartek pocztowych z wycinankami i kolażami, którymi obdarowuje przyjaciół.
